We zijn een half!

Vandaag zijn we, op de kop af, een half jaar open!!!

 

Op 8 januari, na een aantal hectische proefdagen en te midden van een hoop verbouwingsstof, ontvingen we jullie in groten getale. We waren open. We hadden een zaak. En wat dat betekende drong niet gelijk tot ons door.

Jos Stelling, eigenaar van Het Louis Hartlooper Complex en Springhaver sprak tijdens het openingsweekend rake woorden. We kunnen, aan de hand van zijn met terugwerkende kracht profetisch te noemen woorden, terugkijken op het wat ons betreft meest hectische, slopende, en indrukwekkende half jaar aller tijden:

 

Toen Sanne me vroeg om iets te zeggen zei ik gelijk ja. Ik ben haar schatplichtig. Ze heeft lang in het Louis Hartlooper Complex gewerkt en ik vond het echt jammer toen ze vertrok. Enkele jaren na haar vertrek, hadden we een bespiegelend gesprek. Ze wilde een eigen horecabedrijf beginnen. Ik reageerde sceptisch en wist te vertellen dat banken daar niet op zaten te wachten. De horeca kent veel opportunisme en starters hebben geen idee. Horeca is een vak, een roeping, een manier van leven.

 

Daar zijn we achter gekomen. Het leven dat we hadden lijkt mijlenver achter ons te liggen. Ons sociaal leven staat op een laag pitje. Sorry vrienden. Als jullie ons willen zien; wij zijn in Het Muzieklokaal. En op je verjaardag kan ik helaas niet komen.

 

Maar Sanne had al in de keuken gekeken en liet zich niet van de wijs brengen. Een flinke tijd later was ze er weer, nu met Talitha, die iets had met klassieke muziek. Het moest een combinatie van horeca en klassieke muziek worden. Ik zag zo mogelijk nog meer beren op de weg. Lage marges, bestemmingsplannen, vergunningen, ambtenaren, een plek, een pand…als geslagen honden vertrokken ze weer. Maar het bleken bijtertjes. Niet lang daarna las ik over de succesvolle crowdfundingsactie. Hoe is het mogelijk. Ik belde. Ze vonden een pand op een prachtig vergeten stukje Utrecht. We dronken maar weer eens koffie en de kreten vlogen over tafel. Elke crisis is een kans. Make of your obstacle a stepping stone.

 

Ja. Het pand kwam er. Evenals een flink ‘dossier’ bij de gemeente toen wij de bestemming op dat pand wilden wijzigen naar horeca. Bezwaren, bezwaren, bezwaren. Maar we trokken aan het langste eind. En onder het motto ‘wat je aandacht geeft dat groeit’ organiseerden we deze week een buurtdiner met onze overburen, EKKO. Tot onze blijdschap ontmoetten we ongelofelijk veel enthousiaste buurtbewoners.

 

Naast grote problemen zijn er de vele dagelijkse problemen, die niet zelden tot hilariteit leiden. Wat te doen als de vaatwasser niet leegloopt, de wc verstopt is, de oven lekt.. en iedereen kijkt naar ons? Dit eerste jaar kropen we vaker dan ons lief was op handen en voeten richting afvoer. En we kunnen werkelijk in de gloria zijn (zie hier) als de staafmixer weer werkt die we –zo bleek – onnodig met enig geweld gesloopt hadden (de dienstweigering lag niet aan de mixer zelf maar aan een doorgeslagen stop).

 

De drang naar onafhankelijkheid en de ijzersterke wil zelfgecreëerde problemen te bevechten kenmerkt de echte ondernemer. Dus nu staan we hier op 8 januari 2016. Maar nu gaat het ook pas echt beginnen. Wat te doen als iemand enkel even binnenwipt om naar een concert te luisteren? Hoe motiveren we de geconcentreerde pianiste die absolute stilte wil als mensen even willen bijpraten? En dan heb ik het nog niet over het geluid van het koffieapparaat. Onzinnige problemen die waarschijnlijk enkel bij mij nu een rol spelen.

 

Klopt. Als. Een. Bus. Geen onzinnige, maar zeer reële problemen Jos. We blijven zoeken naar de balans tussen klassiek en horeca. En dit is misschien wel de leukste fase tot nu toe. De boel staat op poten en draait. We kunnen dit! Volhouden nu! De eerste cijfers stemmen positief. Ons fantastische team is zodanig ingewerkt dat we ook af en toe een paar dagen weg kunnen. Wij krijgen steeds meer vertrouwen en routine. Routine, geen sleur. Elke week voeren we een geweldige verbetering door (De openslaande deuren zijn eindelijk af! De beamer doet het! Yes, we hebben nu ook coffee to go!).

 

Op naar het volgende half jaar, op naar de volgende obstakels en stepping stones. Kom maar op. Het is een avontuur. En we hopen jullie vaak te mogen ontvangen!